Het vallendesterrenseizoen is aangebroken in Alula. Meteoren schieten langs de nachtelijke hemel en volgens de oudsten zijn zij verantwoordelijk voor het voortdurend verschuivende landschap van het continent. In Faraway: Onder de Sterrenhemel laten die meteoren zich voor het eerst ook aan de speeltafel zien, precies op het moment dat je dacht dat je de eindtelling van Faraway onder de knie had.
Onder de Sterrenhemel is de tweede uitbreiding voor het bekroonde kaartspel Faraway van Johannes Goupy en Corentin Lebrat, met illustraties van Maxime Morin. In Nederland verschijnt de uitbreiding bij White Goblin Games. In deze review lees je wat de vijftien nieuwe Meteoor-regiokaarten toevoegen, hoe het grijze mystieke toevluchtsoord het spel verandert en voor wie deze uitbreiding de moeite waard is.
Meteoren boven Alula
Het thema van Faraway draait om een continent dat nooit stilstaat. Landschappen verschuiven, regio’s veranderen van vorm en elke verkenning levert een andere kaart van Alula op. Een meteorenregen die de natuurwetten van het continent beïnvloedt, past daar naadloos in. Wat deze uitbreiding sterk maakt, is dat het thema niet alleen in het verhaaltje zit. De meteoren verstoren letterlijk de regels van het spel, want ze schuiven tussen de bestaande verkenningsduren in en blijven aan het einde van het spel zichtbaar, alsof hun licht nog nawerkt tijdens de terugreis.
Visueel sluiten de vijftien nieuwe kaarten perfect aan bij het basisspel. De herkenbare stijl van Maxime Morin keert terug, met roze meteoorsymbolen die de nieuwe kaarten markeren. Daarnaast introduceert de uitbreiding regiokaarten met een grijs biome, het mystieke toevluchtsoord. Deze vijfde kleur stond al op sommige heiligdommen uit het basisspel en op kaarten uit de eerste uitbreiding Volkeren uit de Diepte, maar verschijnt nu ook op regiokaarten zelf. Ten slotte zie je op de nieuwe kaarten questvoorwaarden die je nog niet eerder tegenkwam, waaronder quests waarvoor je een eigen heiligdom moet opofferen.
Spelmateriaal
- 15 Meteoor-regiokaarten
- Spelregels
Opzet van het spel
- Schud de 15 Meteoor-regiokaarten door de regiokaarten van het basisspel.
- Zet het spel verder op volgens de regels van het basisspel Faraway.
- Speel je ook met Volkeren uit de Diepte, dan kun je beide uitbreidingen probleemloos combineren.
Hoe speel je Faraway: Onder de Sterrenhemel?
Het doel blijft gelijk aan dat van het basisspel. Je speelt in acht rondes acht regiokaarten van links naar rechts en scoort aan het einde van rechts naar links, waarbij elke kaart alleen rekening houdt met kaarten die al zijn omgedraaid.
Tijdens het spel gedragen de Meteoor-regiokaarten zich bijna als gewone regiokaarten. Ze delen hun verkenningsduur met bestaande kaarten uit het basisspel. Wanneer twee kaarten in het spel dezelfde verkenningsduur hebben, telt de Meteoor-regiokaart als de hoogste van de twee. Speel je een Meteoor-regiokaart met dezelfde waarde als je vorige kaart, dan vind je daardoor toch een heiligdom. Spelen twee spelers in dezelfde ronde kaarten met dezelfde waarde, dan is de speler met de Meteoor-regiokaart als laatste van de twee aan de beurt in de laatste fase.
De echte verrassing komt aan het einde van het spel. Meteoor-regiokaarten draai je niet op hun kop, ze blijven vanaf het begin van de eindtelling zichtbaar. Bovendien blijven ook alle regiokaarten zichtbaar waarvan de verkenningsduur op hetzelfde cijfer eindigt als een van je Meteoor-regiokaarten. Al deze kaarten tellen mee voor de quests van andere kaarten, alsof ze later gespeeld waren. Hun eigen quest scoor je gewoon wanneer hun beurt komt tijdens de telling.
De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels.
Speleigenschappen
Faraway: Onder de Sterrenhemel verandert niets aan het aantal spelers, de speelduur of de leeftijd. Je speelt nog steeds met twee tot zes spelers, een potje duurt zo’n 25 minuten en de richtleeftijd blijft tien jaar. Wil je met zeven spelers spelen, dan heb je Volkeren uit de Diepte nodig.
De toegankelijkheid van de uitbreiding is groot. Wie het basisspel kent, leest de nieuwe regels in twee minuten. Toch voegt de uitbreiding meer diepgang toe dan die korte uitleg doet vermoeden. Het omgekeerde scoren van Faraway vraagt sowieso al planning, en de Meteoor-regiokaarten geven je daarbij een krachtig nieuw gereedschap. Een kaart die vanaf het begin van de telling zichtbaar blijft, kan een wankele puntenmotor ineens betrouwbaar maken. De vondst dat ook kaarten met hetzelfde eindcijfer zichtbaar blijven, maakt het puzzelen nog net wat rijker. Daarmee groeit de tactiek, terwijl het geluk juist iets afneemt, omdat je minder afhankelijk bent van de perfecte speelvolgorde.
De interactie blijft zoals in het basisspel indirect maar voelbaar. Je pikt kaarten uit het gezamenlijke aanbod weg voor de neus van je medespelers, en de nieuwe regel bij gelijke verkenningsduren geeft daar een extra laagje aan. De herspeelbaarheid krijgt een duidelijke impuls. Vijftien extra kaarten in de stapel zorgen ervoor dat elk potje weer anders verloopt, en de nieuwe questvoorwaarden, zoals het opofferen van heiligdommen voor punten, dwingen je tot keuzes die het basisspel nog niet kende. Ook buiten je eigen beurt blijf je betrokken, want alle spelers kiezen tegelijk hun kaart.
Voor wie is dit spel?
Deze uitbreiding is er voor iedereen die Faraway regelmatig op tafel legt en toe is aan nieuwe variatie. Juist omdat de kaarten simpelweg door de bestaande stapel worden geschud, voelt de uitbreiding als een natuurlijke verrijking en niet als extra ballast. Spelers die houden van het optimaliseren van de eindtelling halen het meeste uit de Meteoor-regiokaarten.
Minder geschikt is de uitbreiding voor wie het basisspel nog niet in de vingers heeft. De kracht van de meteoren begrijp je pas echt als je doorhebt hoe de omgekeerde telling werkt. Speel daarom eerst een flink aantal potjes met alleen het basisspel. Het ideale spelersaantal verandert niet met de uitbreiding. Faraway speelt lekker in elke bezetting, al geeft een grotere groep meer strijd om de beschikbare kaarten.
Hoe verhoudt deze uitbreiding zich tot de rest van Faraway?
Waar Volkeren uit de Diepte vooral het spelersaantal naar zeven bracht en het grijze biome introduceerde, richt Onder de Sterrenhemel zich volledig op de spelervaring zelf. De twee uitbreidingen vullen elkaar mooi aan en zijn vrij te combineren. Wie de sfeer van Faraway waardeert en op zoek is naar een vergelijkbaar gevoel in een ander spel, kan terecht bij Fantasierijk, dat eveneens draait om het bouwen van een klein rijtje kaarten waarin alles op elkaar inhaakt. De omgekeerde eindtelling blijft echter iets wat Faraway uniek maakt.
Conclusie
Met Onder de Sterrenhemel krijgt Faraway een kleine maar slimme uitbreiding die precies daar ingrijpt waar het spel het spannendst is, namelijk bij de omgekeerde eindtelling. De Meteoor-regiokaarten voegen nauwelijks regels toe en toch verandert je manier van plannen merkbaar. De nieuwe questvoorwaarden en het grijze mystieke toevluchtsoord zorgen voor extra variatie in elk potje. Enige kanttekening is dat de uitbreiding weinig te bieden heeft aan wie het basisspel nog niet goed kent. Voor liefhebbers van Faraway is dit echter een aankoop waar je geen moment over hoeft te twijfelen.
