Vijf kleine kommen staan klaar in het atelier, elk gevuld met een handjevol glanzende tegels in rood, geel, groen en blauw. Kleine handen kiezen, tellen en schuiven de vierkantjes en ruiten op hun plek, tot de kameleon of de schildpad op het bord helemaal is ingekleurd. Azul Kids brengt het vertrouwde gevoel van tegels pakken naar de allerjongste spelers, zonder puntentelling en zonder strafregels.
Michael Kiesling ontwierp deze kinderversie van zijn eigen klassieker, met illustraties van Iris Wincker (Lemonjuiceday). Het spel wordt uitgegeven door Asmodee en is voor 2 tot 4 spelers vanaf 5 jaar en een potje duurt zo’n 20 minuten. In deze review lees je hoe de leerling-versie en de meester-versie van elkaar verschillen, wat er van het originele Azul is overgebleven en voor welke gezinnen dit spel de moeite waard is.
Een atelier in de doos
Het thema van Azul Kids is recht toe recht aan. Je bent een jonge mozaïekmaker in een atelier en je wilt als eerste je kunstwerk afmaken. Dat heeft minder om het lijf dan het koninklijk paleis van Evora uit het originele Azul, maar voor een kinderspel werkt het prima. De tegels zijn niet zomaar gekleurde blokjes. Elke kleur heeft een eigen vorm, dus rode vierkanten, gele zeshoeken, groene ruiten en blauwe rondjes. Op de mozaïekborden staan diezelfde vormen als lege velden. Een kind dat nog niet op kleur kan plannen, kan gewoon op vorm passen en andersom. Die dubbele codering is de slimste ontwerpkeuze van het spel en maakt het thema echt functioneel in plaats van decoratief.
De zes mozaïekborden tonen dieren en natuurtaferelen in mozaïekstijl. Op de leerling-kant zie je onder andere een kameleon en een schildpad, terwijl de meester-kant zeedieren als een walvis, een zeepaardje en een zeester in aparte afbeeldingen opdeelt. De tekenstijl van Lemonjuiceday is kleurrijk en vriendelijk, met genoeg detail om als plaatje leuk te blijven, maar rustig genoeg dat de lege velden goed opvallen.
Het slimste onderdeel van de doos is de opslag zelf. De plastic inlay met vijf kleine kommen en een grote kom in het midden blijft in de doos zitten en die doos zet je midden op tafel. Zo is de doos meteen het speelveld en hoef je geen losse schaaltjes of tegels over tafel te verspreiden. Het stoffen zakje maakt het opruimen en aanvullen eenvoudig. De tegels zijn stevig en lekker om vast te pakken, precies wat je van de Azul-familie mag verwachten.
Spelmateriaal
- 120 tegels (30 rode vierkanten, 30 gele zeshoeken, 30 groene ruiten en 30 blauwe rondjes)
- 1 stoffen zakje
- 1 opslag met 6 kommen (1 grote kom en 5 kleine kommen), vast in de doos
- 6 dubbelzijdige mozaïekborden (leerling-kant en meester-kant)
- 1 spelregelboekje met QR-code naar de uitlegvideo
Klaarzetten in een minuut
- Doe alle 120 tegels in het stoffen zakje.
- Laat de opslag met de kommen in de doos zitten en zet de doos midden op tafel.
- Trek uit het zakje voor elke kleine kom precies 5 willekeurige tegels en leg ze erin. De grote kom blijft leeg.
- Kies samen welke versie jullie spelen. Elke speler kiest een mozaïekbord en legt dat met de gekozen kant naar boven voor zich neer. Alle spelers gebruiken dezelfde kant.
- De jongste speler begint.
Hoe speel je Azul Kids?
Doel van het spel. In de leerling-versie ben je de winnaar zodra je als eerste alle velden van je mozaïekbord hebt gevuld. In de meester-versie verzamel je sterren door afzonderlijke afbeeldingen op je bord compleet te maken.
Je beurt. Je speelt om de beurt met de klok mee en in je beurt doe je twee dingen. Eerst pak je tegels. Je kiest een van de kleine kommen en neemt daar alle tegels van één kleur uit. De overgebleven tegels uit die kom schuif je naar de grote kom in het midden. Je mag ook alle tegels van één kleur uit de grote kom pakken. Anders dan in het grote Azul kost dat niets extra’s.
Daarna plaats je de tegels op je bord, elk op een leeg veld met dezelfde vorm. Heb je meer tegels dan lege velden, dan geef je de overgebleven tegels aan de speler links van je. Die legt ze op zijn eigen bord, en wat hij niet kwijt kan, schuift weer een plek verder. Komen de tegels de hele tafel rond en weer bij jou terug, dan gaan ze uit het spel.
Kommen aanvullen. Zijn na een beurt alle kommen leeg, ook de grote, dan vul je elke kleine kom opnieuw met 5 tegels uit het zakje. Raakt het zakje leeg, dan vul je zoveel kommen als je kunt.
De meester-versie. Aan de meester-kant is elk bord verdeeld in losse afbeeldingen van 1 tot 6 velden, met bij elke afbeelding een aantal sterren. In je beurt mag je je tegels maar op één afbeelding kwijt. Wat niet past, gaat naar links, en tegels die naar jou terugkomen mag je niet meer plaatsen. Ook het aanvullen is beperkt. Het aantal keren dat de kommen gevuld worden is gelijk aan het aantal spelers, inclusief de eerste vulling bij het klaarzetten. Zijn alle kommen leeg en heeft iedereen een keer gevuld, dan is het spel afgelopen. Alleen volledig gevulde afbeeldingen leveren hun sterren op en wie de meeste sterren heeft, wint.
De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels. Of bekijk de video hieronder.
Kiezen, tellen en doorgeven
Het hart van Azul Kids is hetzelfde als dat van het originele spel. Je kijkt naar de kommen, telt hoeveel tegels van een kleur er liggen en vergelijkt dat met de lege velden op je bord. Wie te veel pakt, helpt in dit spel niet zichzelf maar de buur links. Dat is een mooie omkering van de strafregel uit Azul. Er zijn geen minpunten en geen frustratie, maar een kind dat een keer vier rode vierkanten pakt terwijl er nog twee velden vrij zijn, ziet direct wat er gebeurt. De tactiek zit vooral in dat tellen en in het moment waarop je de grote kom leegtrekt.
In de leerling-versie blijft de tactiek daar ook bij. Er valt niets te scoren, dus je hoeft alleen sneller te zijn dan de rest. De meester-versie voegt echte keuzes toe. Omdat je per beurt maar aan één afbeelding mag werken en de kommen maar een beperkt aantal keren worden gevuld, moet je afwegen of je voor de grote walvis met veel sterren gaat of voor een paar kleine afbeeldingen die je zeker afkrijgt. Een half gevulde afbeelding is aan het einde niets waard. Voor volwassenen blijft dit een licht spel, maar voor een kind van zeven of acht is het een merkbare stap omhoog.
Het geluk zit in wat er uit het zakje komt. Soms liggen de kleuren die jij nodig hebt precies verdeeld over de kommen, soms zit alles bij elkaar in één kom en profiteert de eerste speler die aan de beurt is. Interactie is er via de gedeelde kommen en via het doorgeven. Je let op wat je linkerbuur nog nodig heeft, want alles wat jij niet kwijt kunt, komt bij hem of haar terecht. Beurten zijn kort, dus buiten je eigen beurt zit je zelden lang te wachten. De zes verschillende borden en de twee spelversies zorgen ervoor dat het spel een tijdje meegaat, al is de leerling-versie op den duur snel doorgrond.
Voor wie is Azul Kids?
Azul Kids is vooral gemaakt voor kinderen van een jaar of vijf tot acht en voor ouders die zelf Azul al kennen en het gevoel van dat spel met hun kind willen delen. De regels zijn in een paar zinnen uit te leggen en dankzij de vormen op het bord kunnen ook kleuters die nog niet goed op kleur letten meedoen. Voor kinderen van acht of ouder die al vaker een spel hebben gespeeld, is de leerling-versie te simpel. Zij kunnen direct met de meester-kant beginnen of net zo goed het originele Azul proberen. Wie een kinderspel zoekt met een sterk verhaal of een spannend thema, zit hier niet goed. Dit is een abstract puzzelspel met een dun laagje mozaïek eroverheen.
Het spel speelt met 2 tot 4 spelers. Met drie of vier spelers komt het doorgeven van tegels het beste tot zijn recht, omdat de restjes dan echt langs de tafel reizen. Met twee spelers is het spel sneller en overzichtelijker, maar het doorgeven verliest een deel van zijn charme.
Vergelijkbare spellen
De vergelijking met Azul ligt voor de hand. Azul Kids houdt het kiezen van één kleur uit een kom en het doorschuiven van de rest naar het midden intact, maar schrapt de puntentelling, de vloerlijn met minpunten en het starttegel-mechanisme. Wie Azul al in de kast heeft, herkent het spel meteen.
Dragomino is de kinderversie van Kingdomino en volgt hetzelfde recept. Een bekroond familiespel wordt teruggebracht tot zijn kern, met een leeftijdsgrens van vijf jaar en een speelduur van een kwartier. Ook daar leren kinderen kiezen uit een gedeeld aanbod.
Carcassonne Junior doet iets vergelijkbaars met het tegelleggen van Carcassonne. Het is net iets jonger van opzet, maar deelt met Azul Kids het idee dat je een groot familiespel al vroeg kunt introduceren door de scoreregels weg te laten.
Conclusie
Met Azul Kids krijgt de mozaïekfamilie eindelijk een instapversie voor jonge kinderen en deze versie is doordacht. De koppeling van kleur aan vorm, de doos die als speelveld dient en het doorgeven van overgebleven tegels in plaats van strafpunten maken het spel voor vijfjarigen begrijpelijk zonder het gevoel van Azul kwijt te raken. De meester-versie geeft het spel bovendien een tweede leven zodra de leerling-kant te makkelijk wordt. Dat gebeurt bij ervaren kinderen wel snel en volwassenen spelen vooral mee voor de gezelligheid. Voor gezinnen met jonge kinderen die later naar het echte Azul willen doorgroeien is dit een aanrader.
Toegankelijkheid: ★★★★★
De regels passen op één pagina en de vormen op het bord helpen zelfs kinderen die nog niet op kleur plannen.
Tactiek: ★★☆☆☆
In de leerling-versie draait het om tellen en timing, de meester-versie voegt keuzes over afbeeldingen en sterren toe.
Geluk: ★★★☆☆
Welke tegels uit het zakje in de kommen belanden bepaalt grotendeels wat je te kiezen hebt.
Interactie: ★★★☆☆
Je deelt de kommen met elkaar en alles wat je niet kwijt kunt, komt bij je linkerbuur terecht.
BRDGMZ ontving van de uitgever een recensie-exemplaar van Azul Kids. Dit heeft geen invloed op ons oordeel. Lees er meer over in ons reviewbeleid.
