Drie tantes met een ei-obsessie en één kuiken dat wanhopig de tel probeert bij te houden. De kippen halen kunstjes uit met hun eieren, hier valt er eentje kapot, daar liggen er opeens drie op een rij en jij moet binnen een seconde roepen wie er nu eigenlijk de meeste heeft. In Eigenwijs klinkt dat een stuk simpeler dan het in de praktijk blijkt te zijn.
Eigenwijs is een snel reactiespel van Jacques Zeimet, de ontwerper van Dodelido en Vlotte Geesten, en verscheen in 2026 in het Nederlands bij 999 Games. De doos bevat honderd kaarten en een zacht spiegelei met een pieper, meer heb je niet nodig. In deze review lees je hoe het spel werkt, wat de kuikens en de “Precies”-variant toevoegen, en voor wie dit spel een aanrader is.
Kippen, kuikens en een piepend spiegelei
Het thema van Eigenwijs past op een bierviltje. Kuiken Cali is op stap met zijn drie tantes, die elkaar de loef proberen af te steken met hun eieren. Cali wil weten wie er de meeste heeft en dat is precies de vraag die jij elke beurt hardop beantwoordt. Meer verhaal zit er niet in, en dat hoeft ook niet. Het thema is een kapstok voor het mechanisme, maar wel een die goed werkt. Eieren tellen is iets wat iedereen meteen snapt, en de gebroken eieren en het rondscharrelende kuiken voelen als logische stoorzenders in plaats van als losse regels.
Rolf Vogt tekende de kaarten in een dikke, cartooneske stijl. De rode, blauwe en groene kippen kijken je nors aan alsof je ze net hebt gestoord bij het leggen, en de eieren zijn groot en wit afgebeeld zodat je ze ook in een snelle blik kunt tellen. Dat is belangrijk, want in dit spel heb je geen tijd om te turen. De kaarten zijn stevig genoeg voor het vele omdraaien en schuiven waar het spel om vraagt.
Het echte pronkstuk is het spiegelei. Het is een zacht stoffen exemplaar met een pieper in de dooier, dat je met een klap kunt indrukken zodra de eieren gelijk staan. Het geeft het spel een fysieke, ietwat kinderlijke lol die je in een gewoon kaartspel mist.
Spelmateriaal
- 23 rode kippen (met 2 of 3 eieren)
- 23 blauwe kippen (met 1 of 2 eieren)
- 23 groene kippen (met 1 of 3 eieren)
- 8 kuikens (Cali)
- 23 gebroken eieren
- 1 spiegelei met pieper
- Spelregels
Zo zet je Eigenwijs klaar
- Leg het spiegelei midden op tafel.
- Speel je de instapversie, haal dan de 8 kuikenkaarten uit het spel. Deze versie is bedoeld voor 2 tot 4 spelers.
- Schud alle kaarten en verdeel ze zo dat iedereen evenveel kaarten krijgt. Kaarten die overblijven gaan terug in de doos.
- Iedereen legt zijn kaarten als gedekte stapel voor zich neer.
- Wie als laatste een kip heeft gezien, begint.
Hoe speel je Eigenwijs?
Doel van het spel. Je wilt als eerste al je kaarten kwijt zijn. Wie een fout maakt, krijgt alle gespeelde kaarten erbij, dus foutloos spelen is de enige route naar de winst.
Verloop van een beurt. Er wordt met de klok mee gespeeld. Iedereen bouwt tijdens het spel een eigen aflegstapel rond het spiegelei. In je beurt draai je de bovenste kaart van je stapel om, legt die op je aflegstapel en beantwoordt direct de vraag “Wie heeft de meeste eieren?”. Daarvoor kijk je naar alle open kaarten. Eieren van kippen in dezelfde kleur tel je bij elkaar op. De kleur met de meeste eieren bepaalt je antwoord.
- Zie je alleen gebroken eieren, dan zeg je “Niemand”.
- Staan alle eieren van de winnende kleur op jouw kaart, dan zeg je “Ik”.
- Staan ze allemaal op één andere kaart, dan zeg je “Jij”.
- Vormt jouw kaart samen met één of twee andere kaarten van dezelfde kleur de meerderheid, dan zeg je “Wij”.
- Hebben andere kaarten van dezelfde kleur samen de meeste eieren, zonder jouw kaart, dan zeg je “Jullie”. Deze situatie komt met 2 spelers niet voor.
Staan twee of meer kleuren gelijk, dan roept niemand iets. In plaats daarvan slaat iedereen zo snel mogelijk op het spiegelei. Wie het laatst is, neemt alle gespeelde kaarten, schuift ze onder zijn eigen stapel en begint de volgende ronde.
Fouten. Een verkeerd woord, ten onrechte op het spiegelei slaan of langer dan drie seconden aarzelen telt als fout. De speler die de fout maakt, neemt alle gespeelde kaarten en start de nieuwe ronde.
De kuikens. Wil je meer uitdaging, dan voeg je de acht Cali-kaarten toe. Zolang er één of meer kuikens open op tafel liggen, noem je niet langer een persoonlijk voornaamwoord maar het aantal eieren van de winnende kleur. Liggen er drie rode eieren tegenover twee blauwe, dan zeg je “Drie”. Liggen er alleen gebroken eieren naast Cali, dan zeg je “Nul”. Zodra het laatste kuiken bedekt is, gelden de gewone regels weer.
Variant “Precies”. Voor gevorderden komt daar nog een laag bij. Je mag het antwoord van de speler vóór je niet herhalen. Zou je hetzelfde moeten zeggen, dan zeg je in plaats daarvan “Precies”. En omdat ook dat woord niet herhaald mag worden, zegt de speler daarna weer gewoon het oorspronkelijke antwoord.
Variant voor 2 tot 6 spelers. Ben je vertrouwd met de basisregels, dan kun je met wisselende aflegstapels spelen. Er zijn dan altijd precies drie aflegstapels, ongeacht het aantal spelers (bij drie spelers zijn het er vier). Je legt je kaart met de klok mee op de stapel na die waarop de vorige speler zijn kaart legde, dus je speelt niet meer op een vaste eigen stapel.
De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels.
Tellen, roepen, slaan
Eigenwijs is een zuiver reactie- en concentratiespel. Tactiek speelt geen rol, want je hebt niets te kiezen. Je draait een kaart om en wat er op de tafel ligt bepaalt wat je moet zeggen. Geluk zit er zeker in en niet weinig ook. Wie toevallig een reeks gebroken eieren omdraait, heeft het makkelijk, terwijl een ander net op het moment aan de beurt is dat drie kleuren binnen één ei van elkaar liggen. Toch beslist geluk zelden een potje. Wie rustig blijft en goed kijkt naar wat er op tafel ligt wint vaker dan wie gokt.
De kern van het spel is de vertaalslag van wat je ziet naar het juiste woord. Dat “Ik” en “Jij” makkelijk zijn, merk je snel. Het onderscheid tussen “Wij” en “Jullie” is waar de meeste fouten vallen, zeker met vier stapels op tafel. Voeg je de kuikens toe, dan moet je opeens schakelen tussen voornaamwoorden en getallen, en de “Precies”-regel dwingt je om ook nog te onthouden wat de vorige speler zei. Elke laag is op zich klein, maar samen brengen ze je hersenen behoorlijk in de war.
Buiten je beurt zit je nooit stil. Een gelijke stand kan elk moment vallen en dan wil je als eerste op het ei slaan, dus je telt in stilte mee met iedere kaart die wordt omgedraaid. De interactie is daarmee constant, ook al doe je elkaar nooit rechtstreeks iets aan. Het leedvermaak wanneer iemand vol overtuiging “Wij” roept terwijl het “Jullie” had moeten zijn, is een groot deel van de lol.
De herspeelbaarheid komt uit de korte speelduur en de oplopende varianten. Een potje duurt een kwartier en de drempel om er nog eentje te spelen is laag. De inhoud verandert niet, maar de manier waarop je speelt wel. Wie het spel vaak speelt, groeit vanzelf door van de instapversie naar Cali en “Precies”. Een klein minpunt is dat het einde soms lang op zich laat wachten. Omdat elke fout een stapel kaarten oplevert, kan een potje met veel fouten blijven heen en weer schuiven zonder dat iemand echt in de buurt van de winst komt.
Voor wie is Eigenwijs?
Eigenwijs is een spel voor gezinnen en voor groepen die van snelle, luide spelletjes houden. Kinderen vanaf een jaar of acht kunnen goed meekomen met de instapversie, en het feit dat je alleen eieren telt en een woord roept, maakt het ook geschikt voor spelers met wisselende leeftijden. Volwassenen die denken dat ze hier hun hand niet voor omdraaien, komen bedrogen uit zodra de kuikens en “Precies” in het spel komen.
Minder geschikt is het voor spelers die graag nadenken over hun zetten. Er valt niets te plannen, en wie zich ergert aan geluk en aan het uitdelen van hele stapels kaarten bij één fout, wordt hier niet gelukkig. Ook wie liever rustig speelt, moet weten dat er geslagen en geroepen wordt.
Het spel werkt prima met twee tot zes spelers, maar niet elk aantal voelt hetzelfde. Met twee blijft het overzichtelijk, maar mis je “Jullie” en het gedrang rond het ei. Vanaf vier spelers, of met de driestapelvariant in grotere groepen, wordt het overzicht een echte uitdaging. Drie tot vijf spelers is wat ons betreft de ideale bezetting.
Vergelijkbare spellen
De meest voor de hand liggende vergelijking is Dodelido, van dezelfde ontwerper en uitgever. Ook daar draai je kaarten om en roep je bliksemsnel wat je ziet, met een woordenlijst die steeds langer wordt. Eigenwijs voelt iets overzichtelijker omdat je maar op één ding let, namelijk het aantal eieren per kleur, terwijl Dodelido dieren en kleuren tegelijk laat meetellen. Wie Halli Galli kent, herkent het slaan op een centraal voorwerp bij een specifieke toestand op tafel, al is dat daar de enige actie en hier slechts één van de mogelijke antwoorden. En Vlotte Geesten deelt de omkeerlogica, waarbij je snel moet bedenken wat er niet klopt met wat je ziet.
Conclusie
Een klein kaartspel met een piepend stoffen ei en een concept dat op één regel past, maar dat je in de praktijk uit je concentratie slaat. Eigenwijs is licht, luidruchtig en makkelijk uit te leggen, met een slimme opbouw waarin je in je eigen tempo van eenvoudige instapregels naar behoorlijk pittige varianten doorgroeit. Het spiegelei is een gimmick, maar wel eentje die werkt. De keerzijde is dat er niets te kiezen valt en dat een potje soms te lang doorschuift. Voor gezinnen en gezelschappen die van snelle reactiespelletjes houden, is dit een prima aanvulling naast Dodelido en Halli Galli.
Toegankelijkheid: ★★★★☆
De regels leer je in één minuut, alleen het verschil tussen “Wij” en “Jullie” vraagt een potje oefenen.
Tactiek: ★☆☆☆☆
Je kiest niets, de tafel bepaalt het antwoord en jij moet het alleen goed en snel zeggen.
Geluk: ★★★☆☆
De volgorde van je kaarten bepaalt hoe lastig je beurten zijn, maar concentratie wint op de lange duur.
Interactie: ★★★★★
Iedereen telt elke beurt mee en bij een gelijke stand stort de hele tafel zich op het spiegelei.
BRDGMZ ontving van de uitgever een recensie-exemplaar van Eigenwijs. Dit heeft geen invloed op ons oordeel. Lees er meer over in ons reviewbeleid.
