Spaghettin Review

Avatar foto
Koop Spel

Een kort behendigheidsspel met een tang en een blik spaghetti voor gezinnen en iedereen die snel iets wil spelen

Een rood-wit geblokt tafelkleed, een karaf rode wijn en een berg spaghetti met vijf toppings erop. In Spaghettin eet je die berg om de beurt leeg met een tang, één sliert tegelijk. Zolang de toppings blijven liggen, mag je aan tafel blijven zitten. Valt er iets op de bodem van het blik, dan word je het restaurant uitgezet.

Spaghettin is een behendigheidsspel van ontwerper Franco Sardo voor twee tot zes spelers vanaf acht jaar. Het hoort bij de reeks kleine blikjes van Alley Cat Games, waarin eerder ook Tinderblox en Barbecubes verschenen. De Nederlandse editie is van Asmodee. De regels heb je sneller uitgelegd dan het water voor je pasta kookt. Hieronder lees je hoe het spel werkt, waar de spanning zit en waarom het geluk een grotere rol speelt dan je op het eerste gezicht zou denken.

Een trattoria in je jaszak

Het blik is in Spaghettin bord en speelveld tegelijk. Daar zit meteen een groot deel van de charme. Illustrator Rory Muldoon, die ook Tinderblox tekende, schilderde op het deksel een Italiaans terras met een gestreepte luifel, glooiende heuvels en een bord spaghetti met gehaktballen. De warme kleuren en de eenvoudige vormen doen denken aan een oude reclameaffiche. Die stijl past goed bij een spel dat zichzelf niet al te serieus neemt.

Open je het blik, dan zie je waar het thema ophoudt en het spel begint. De spaghetti bestaat uit twintig gele katoenen koordjes van verschillende lengte. Ze zijn zacht en soepel, waardoor ze vanzelf in de knoop raken zodra je ze in het blik gooit. Die wirwar is het eigenlijke speelveld. Bovenop liggen vijf houten blokjes met een opgedrukt plaatje, onder meer een tomaat, een basilicumblaadje en een stuk kaas. De witte plastic tang is eenvoudig maar doet wat hij moet doen. Er zit ook een reservetang bij. Dat is maar goed ook, want zo’n klein ding ben je snel kwijt.

Het thema is vooral een vrolijke verpakking. Je haalt slierten uit een bord en dat is het. Toch speelt de knipoog mee in de regels, want de speler die het laatst spaghetti heeft gegeten mag beginnen. Na afloop gaat alles terug in een blik dat in je jaszak past.

Spelmateriaal

  • 1 blik (dient tegelijk als bord)
  • 20 spaghettislierten van verschillende lengte
  • 5 houten toppings
  • 2 tangen (waarvan één reserve)
  • Spelregels

Opzet van het spel

  1. Haal alles uit het blik en zet het open in het midden van de tafel.
  2. Schud de spaghettislierten door elkaar en gooi ze allemaal in het blik.
  3. Laat de vijf toppings op de slierten vallen. Ze mogen de bodem van het blik en elkaar niet raken.
  4. Leg de tang binnen bereik van alle spelers.
  5. De speler die het laatst spaghetti heeft gegeten, begint.

Hoe speel je Spaghettin?

Het doel van Spaghettin is om als laatste speler over te blijven. In je beurt kijk je eerst goed in het blik en kies je welke sliert je eruit wilt halen. Daarbij zoek je naar een sliert die de toppings zo min mogelijk in beweging brengt. Let op de lengte, want een lange sliert slingert vaak door het hele blik en raakt onderweg meer dan je denkt.

Met de tang pak je de gekozen sliert ergens vast en trek je hem uit het blik. Hoe snel je dat doet, bepaal je zelf. Je mag langzaam en voorzichtig trekken, maar een snelle ruk mag ook. Heb je de sliert eenmaal met de tang vast, dan kun je niet meer van gedachten veranderen.

Daarna kijk je naar de toppings. Valt er tijdens het trekken of direct daarna een topping op de bodem van het blik, dan lig je uit het spel. Een topping telt pas als gevallen wanneer hij met een volledige platte kant op de bodem ligt. Raakt alleen een hoekje de bodem terwijl het blokje nog schuin tegen de slierten leunt, dan blijf je gewoon in het spel. Ging alles goed, dan geef je de tang door aan de speler links van je.

Zodra iemand is uitgeschakeld, haal je alles uit het blik en zet je het spel opnieuw op. De overgebleven spelers gaan verder met een vol bord spaghetti. Zo werk je toe naar één speler die overblijft en het spel wint.

De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels.

Trekken, kijken en hopen

Spaghettin speel je met twee tot zes spelers. Met z’n tweeën is een potje een kort duel dat soms voorbij is voor je goed en wel zit, omdat één verkeerde sliert meteen de winnaar bepaalt. Met vier of vijf spelers werkt het beter. Het blik gaat dan vaker rond voordat het opnieuw wordt opgezet, zodat de slierten dunner worden en elke volgende beurt spannender wordt dan de vorige.

De doos noemt een speelduur van twee tot vijf minuten en dat klopt. Met meer spelers duurt een potje wat langer, omdat je na elke uitschakeling opnieuw opzet. Dat opzetten is gelukkig in een paar seconden gebeurd, want je gooit de slierten gewoon terug in het blik en laat de toppings erop vallen.

De minimumleeftijd van acht jaar heeft vooral met de tang te maken. Een sliert vastpakken en rustig uit de kluwen trekken vraagt om wat fijne motoriek. Kinderen van acht kunnen dat prima en zijn er vaak net zo handig in als volwassenen. Dat maakt het spel aan een gezinstafel eerlijker dan veel andere spellen. Uitleggen kost je een halve minuut en er staat geen tekst op het materiaal, zodat ook kinderen die nog niet zo goed lezen meteen mee kunnen doen.

Met die eenvoud heb je in je beurt eigenlijk maar twee keuzes. Je kiest een sliert en je bepaalt hoe snel je trekt. Aan het begin van een ronde liggen er genoeg korte, losse slierten aan de rand die nergens aan lijken te zitten. Die zijn snel op. Daarna wordt het blik met elke beurt gevaarlijker. Je merkt dan dat je vooral bezig bent met het minst slechte risico kiezen.

Daar komt het geluk om de hoek kijken, want een flink deel van wat er in het blik gebeurt, kun je niet zien. De slierten lopen kriskras onder elkaar door en je weet niet welke sliert precies onder een topping ligt. Een sliert die er los uitziet, blijkt soms dwars door de hele berg te lopen. Een vaste hand helpt zeker, maar of de tomaat blijft liggen hangt evenveel af van hoe de spaghetti toevallig in het blik viel.

De interactie zit vooral in wat je achterlaat. Haal je een veilige sliert weg, dan heeft de speler na jou een stuk minder keuze. Iedereen buigt zich ondertussen over het blik om mee te kijken, waardoor een wankelende topping steevast gesteun en gelach oplevert. Het moment van uitschakelen is wel minder spectaculair dan je zou hopen. Valt er een blokje, dan moet je soms met z’n allen in het blik turen of er nu een platte kant op de bodem ligt of alleen een hoekje. Een toren die met een klap omvalt, zoals in Jenga, heeft meer effect.

Elke opzet ziet er anders uit, maar wat je in je beurt doet blijft hetzelfde. Na een paar potjes heb je het spel wel gezien voor die avond. Spaghettin is daarmee een spel dat je af en toe uit de kast pakt, een paar rondes speelt en weer opbergt. Omdat het zo klein is, gaat het makkelijk mee naar een verjaardag, op vakantie of naar een terras.

Voor wie is Spaghettin?

Spaghettin past het best bij gezinnen met kinderen vanaf een jaar of acht. Omdat kinderen met een tang vaak net zo handig zijn als hun ouders, maken ze een eerlijke kans om te winnen. Ook in een groep vrienden die niet per se van bordspellen houden, werkt het goed. Je hoeft niets te lezen, niets te onthouden en een uitgeschakelde speler zit hooguit een paar minuten langs de kant.

Zoek je een spel waarin je zelf de touwtjes in handen hebt, dan kom je hier niet aan je trekken. Je hebt maar weinig invloed op de afloop. Als je graag nadenkt over je zet, merk je dat al snel. Het spel speelt het lekkerst met drie tot vijf spelers.

Vergelijkbare spellen

Het idee om iets uit een stapel te trekken zonder dat de rest omvalt, kennen veel mensen van Yeti in mijn Spaghetti. Daar trek je plastic slierten onder een yeti vandaan die op een kom ligt. Dat spel is bedoeld voor jongere kinderen vanaf vier jaar en is groter en eenvoudiger, terwijl Spaghettin met de tang en het kleine blik meer vraagt van je vingers.

Binnen dezelfde reeks van Alley Cat Games is Tinderblox een goed alternatief. Ook daar werk je met een tang, maar daar bouw je een kampvuur op volgens de opdracht op een kaart. Die kaarten geven je steeds een andere opdracht, waardoor het spel langer boeiend blijft.

Het klassieke Mikado ligt het dichtst bij het gevoel van Spaghettin. Je haalt er één stokje weg zonder de rest te laten bewegen. Het verschil is dat je bij Mikado alles kunt zien liggen, terwijl de kluwen spaghetti in het blik veel voor je verborgen houdt.

Conclusie

Spaghettin is een klein en vrolijk behendigheidsspel dat je in een halve minuut uitlegt. Het blik met de katoenen slierten en de houten toppings ziet er leuk uit en past in elke jaszak. Kinderen kunnen goed meekomen met volwassenen, omdat een vaste hand belangrijker is dan ervaring. Daar staat tegenover dat je weinig invloed hebt op de afloop. Je ziet niet welke sliert de toppings draagt en het moment van uitschakelen is soms een kwestie van samen in het blik turen. Na een paar potjes heb je het voor die avond wel gezien. Als je een spel zoekt om snel even mee te lachen met het gezin of op een verjaardag, dan is Spaghettin een aanrader.

Toegankelijkheid: ★★★★★
Je legt het in een halve minuut uit en er staat geen tekst op het materiaal.

Tactiek: ★☆☆☆☆
Je kiest alleen welke sliert je trekt en hoe snel je dat doet.

Geluk: ★★★★☆
De kluwen in het blik verbergt welke sliert de toppings draagt.

Interactie: ★★☆☆☆
Je laat de volgende speler een lastiger blik achter en kijkt samen mee.

BRDGMZ ontving van de uitgever een recensie-exemplaar van Spaghettin. Dit heeft geen invloed op ons oordeel. Lees er meer over in ons reviewbeleid.

Positief

  • Regels die je in een halve minuut uitlegt
  • Mooi en compact blik dat overal mee naartoe kan
  • Kinderen kunnen goed meekomen met volwassenen
  • Opzetten en opnieuw beginnen kost een paar seconden

Negatief

  • Je ziet niet welke sliert de toppings draagt, waardoor geluk een flinke rol speelt
  • Het uitschakelmoment is soms een kwestie van turen in plaats van een spannende val
  • Na een paar potjes heb je het voor die avond wel gezien
6

Prima

Avatar foto
Pieter-Jan van Zwieten is het gezicht achter BRDGMZ en werkt als Communications & Media Professional. Als gepassioneerde bordspelliefhebber verdiept hij zich graag in slimme spelmechanieken, verrassende thema’s en de verhalen die spellen kunnen vertellen. Zijn liefde voor wetenschap en geschiedenis voeden die nieuwsgierigheid, waardoor hij bordspellen niet alleen als ontspanning ziet, maar ook als een middel om mensen te verbinden en de geest te scherpen. Dankzij zijn achtergrond in communicatie weet hij complexe ideeën helder te verwoorden en toegankelijk te maken. In zijn reviews combineert hij spelplezier met inhoud — scherp, eerlijk en altijd met oog voor detail.

Lost Password

Meld je aan voor de BRDGMZ nieuwsbrief en ontvang elke maand een compact overzicht van de nieuwste spellen en reviews in je mailbox. Als abonnee blijf je gelijk ook op de hoogte van het laatste nieuws en exclusieve winacties!