Na Noord-Amerika en Europa strijkt Wingspan neer aan de andere kant van de wereld. In Wingspan: Oceanië ontdek je 95 vogelsoorten uit Australië, Nieuw-Zeeland en de omliggende eilanden, van de emoe en de kakapo tot de onvermijdelijke dwergpinguïn.
Wingspan: Oceanië is de tweede uitbreiding op het bekroonde vogelspel van Elizabeth Hargrave, in Nederland uitgegeven door 999 Games. Waar de uitbreiding Europa vooral nieuwe kaarten toevoegde, grijpt Oceanië dieper in. Je krijgt nieuwe spelertableaus, nieuwe dobbelstenen en een compleet nieuwe voedselsoort in de vorm van nectar. In deze review lees je wat dat allemaal met het spel doet, en voor wie deze uitbreiding de moeite waard is.
Suiker in overvloed
Het thema van deze uitbreiding is goed onderbouwd. In Oceanië geven bomen hun suikers af aan bestuivers zoals honingeters en parkieten, en precies die overvloed aan nectar vormt de rode draad van de uitbreiding. De spelregels nemen zelfs de tijd om uit te leggen waarom nectar juist hier zo’n belangrijke voedselbron is, met een verwijzing naar het boek Where Song Began van bioloog Tim Low. Het thema voelt daardoor niet als een nieuw likje verf, maar als de reden waarom deze uitbreiding bestaat.
Visueel is Oceanië misschien wel het hoogtepunt van de reeks. De illustraties van Natalia Rojas, Ana María Martínez Jaramillo en Beth Sobel zijn opnieuw prachtig, en de vogels uit deze regio zijn simpelweg spectaculairder dan hun Amerikaanse en Europese soortgenoten. Een zwarte zwaan, een kookaburra, een paradijsvogel, ze springen allemaal van de kaarten af. De nieuwe spelertableaus tonen een sfeervol avondlandschap. Dat ziet er schitterend uit, al is het donkere ontwerp in de praktijk iets minder goed afleesbaar dan het lichte tableau van het basisspel. De felroze nectarfiches en de gele ei-miniaturen vallen mooi op tussen het bestaande materiaal.
Spelmateriaal
- 95 vogelkaarten
- 5 bonuskaarten
- 5 spelertableaus
- 5 voedseldobbelstenen
- 69 nectarfiches
- 15 gele ei-miniaturen
- 4 doeltegels
- 1 overzichtstegel
- 1 scoreblok
- De spelregels
Opzet van het spel
- Schud de vogelkaarten van deze uitbreiding door de stapel(s) die je wilt gebruiken. Je kunt alle uitbreidingen door het basisspel schudden of elke combinatie van twee producten kiezen.
- Schud de nieuwe bonuskaarten en “einde ronde”-doelen door de bestaande.
- Volg de standaard voorbereiding van het basisspel, met deze wijzigingen:
- Vervang de vijf voedseldobbelstenen door de vijf nieuwe met nectar.
- Vervang de spelertableaus door de nieuwe tableaus.
- Leg de overzichtstegel naast het doelentableau.
- Voeg de nectarfiches aan de voedselvoorraad toe.
- Iedere speler kiest zoals gebruikelijk vijf startkaarten en vijf standaard voedsel (geen nectar) en krijgt daarna 1 nectar.
Hoe speel je Wingspan: Oceanië?
Het doel blijft ongewijzigd. Je bouwt in vier rondes een zo waardevol mogelijk vogelrijk op door vogels te spelen, voedsel te pakken, eieren te leggen en kaarten te trekken. Alle spelregels van het basisspel blijven van kracht, met een aantal aanpassingen.
De grootste nieuwkomer is nectar. Deze voedselsoort geldt als joker wanneer je een vogel speelt, een eigenschap met “voedsel naar keuze” gebruikt of een actie opwaardeert. Bestede nectar leg je op het “bestede nectar”-veld van de leefomgeving waarin je hem uitgaf. Aan het einde van het spel levert dat per leefomgeving 5 punten op voor de speler die er de meeste nectar besteedde, en 2 punten voor de nummer twee. Nectar heeft wel een houdbaarheidsdatum, want ongebruikte fiches in je persoonlijke voorraad leg je aan het einde van elke ronde af.
De nieuwe spelertableaus bieden daarnaast extra keuzes. Zo kun je in het bos een kaart afleggen voor extra voedsel en in het moeras eieren of nectar inzetten voor extra kaarten. In de kolommen twee en vier zit bovendien een nieuwe optie waarmee je een voedsel aflegt om het vogelhuisje opnieuw te werpen of de vogelhouder volledig te verversen.
Verder introduceert de uitbreiding gele “einde spel”-eigenschappen die eenmalig – zoals de naam al doet vermoedden – aan het einde van het spel afgaan, vogels die niet kunnen vliegen en daardoor als joker gelden voor alles wat naar vleugelwijdte verwijst, en nieuwe “einde ronde”-doelen. Daaronder zitten speelse varianten zoals doelen die tellen hoeveel snavels naar links of rechts wijzen.
De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels. Of bekijk de video met spelregels hieronder.
Speleigenschappen
Wingspan: Oceanië speel je net als het basisspel met 1 tot 5 spelers, in ongeveer 40 tot 70 minuten, vanaf 10 jaar. De uitbreiding maakt het spel wel merkbaar voller. Wie Wingspan nog moet leren, kan die kennismaking beter met het basisspel doen en deze uitbreiding pas daarna toevoegen.
Tactisch krijg je meer te overwegen. De nectarmeerderheden vormen een subtiel gebied waarop je moet letten, de nieuwe tableau-acties geven je meer knoppen om aan te draaien, en de gele eigenschappen vragen om planning richting het einde van de partij. Tegelijk maakt nectar het spel op een andere manier juist soepeler. Omdat het als joker telt, kom je makkelijker aan de voedselkosten van dure vogels. Niet iedereen zal dat als verbetering ervaren, want een deel van de puzzel wordt daarmee vergevingsgezinder.
Het geluk van dobbelstenen en kaarten blijft aanwezig, maar de extra herrolmogelijkheden geven je meer grip. De grootste verrassing zit in de interactie. Opvallend veel vogels in deze set betrekken je medespelers, van kaarten die iedereen nectar geven tot eigenschappen waarbij je een andere speler iets gunt. Daardoor kijk je vaker naar elkaars tableau dan je van Wingspan gewend bent. De herspeelbaarheid was al enorm en groeit met 95 vogels, nieuwe bonuskaarten en nieuwe doelen alleen maar verder.
Voor wie is dit spel?
Deze uitbreiding is vooral gericht op spelers die het basisspel inmiddels goed kennen en toe zijn aan meer diepgang. De nieuwe tableaus en de nectarlaag maken Wingspan net iets meer een spel voor liefhebbers van stevigere kost. Speel je Wingspan vooral als toegankelijk familiespel, dan is de eenvoudiger te integreren uitbreiding Europa een logischer eerste stap.
Belangrijk om te weten is dat Oceanië geen losse module is die je half kunt gebruiken. Speel je met de nieuwe vogels, dan speel je ook met nectar, want veel kaarten verwijzen ernaar. Het is alles of niets. Qua spelersaantal verandert er weinig, al komen de interactieve vogeleigenschappen het best tot hun recht met drie of meer spelers.
Conclusie
Met Oceanië kiest Wingspan voor verdieping in plaats van simpelweg meer van hetzelfde. De vogels zijn de mooiste uit de hele reeks, de gele eigenschappen en nieuwe doelen zijn stuk voor stuk leuke toevoegingen, en de extra interactie geeft het spel een frissere dynamiek. Nectar is het spannendste en tegelijk meest verdeeldheid zaaiende element. Het maakt het spel rijker, maar ook vergevingsgezinder en met een meerderhedenlaag die niet iedereen zal omarmen. Voor doorgewinterde Wingspan-spelers is dit een aanrader, voor beginnende vogelaars een uitbreiding om nog even te laten rijpen.
