Omschrijf het woord traditie maar eens binnen een paar seconden. Iedereen weet wat het betekent, maar een goede omschrijving ligt niet voor het oprapen. Je begint over Sinterklaas, gaat verder met “iets wat je elk jaar doet” en ondertussen tikt de zandloper gewoon door. In 30 Seconds Everyday Life heb je weinig aan feitenkennis. Hier wint het team dat het handigst met woorden omgaat.
30 Seconds Everyday Life is een van de edities van het populaire partyspel van Calie Esterhuyse. Net als 30 Seconds Classic en 30 Seconds Junior verschijnt deze versie bij 999 Games in een nieuw jasje. In plaats van bekende namen omschrijf je hier gewone woorden uit het dagelijks leven, van milkshake tot compliment. In deze review lees je hoe dat speelt, wat het verschil is met de andere edities en voor welke spelers deze oranje doos de beste keuze is.
Een doos vol gewone dingen
Na het blauw van 30 Seconds Classic en het paars van 30 Seconds Junior is deze editie knaloranje. Op het spelbord slingert de route van START naar FINISH langs paarse en groene vakken, elk met een icoontje uit het dagelijks leven zoals een appel, een pizza, een voetbal of een gitaar. Die afbeeldingen passen mooi bij het onderwerp, maar doen niets in het spel. Alleen de kleur van het vak waarop je pion staat telt, want die bepaalt welke kant van de kaart je omschrijft.
Op de 240 kaarten staan 2400 woorden met vijf woorden per kant. Op één paarse kant vind je milkshake, blinddoek, compliment, traditie en underdog. Op een groene kant staan onder meer automatisch en jungle. Concrete dingen staan dus naast abstracte begrippen. Daar zit ook de uitdaging. Een milkshake heb je zo uitgelegd, maar voor automatisch of traditie moet je creatiever uit de hoek komen. Leuk zijn de Engelse woorden die er tussendoor zitten. Omdat vertalen verboden is, kun je bij underdog niet even “onderliggende hond” roepen (al zou dat best tot een interessante discussie leiden).
Doordat het om alledaagse woorden gaat, is de Nederlandse inslag hier een stuk kleiner dan bij 30 Seconds Classic. Een blinddoek is in Vlaanderen gewoon een blinddoek, terwijl je bij Schiermonnikoog als Vlaming toch even moet nadenken.
Het materiaal is hetzelfde als bij de andere edities. Je krijgt vier gekleurde pionnen in de vorm van schijfjes, een witte dobbelsteen, een gele zandloper en een oranje kaartenhouder met een UIT-kant en een IN-kant.
Spelmateriaal
- 240 kaarten met 2400 woorden
- 1 kaartenhouder
- 1 spelbord
- 1 zandloper
- 1 dobbelsteen
- 4 pionnen
- Spelregels
Opzet van het spel
- Leg het spelbord op tafel en zet de kaarten in de kaartenhouder.
- Verdeel de spelers in teams. Bij zes personen raden de spelregels twee teams van drie aan in plaats van drie teams van twee.
- Elk team kiest een pion en zet die op het startveld.
- Elk team spreekt af in welke volgorde de spelers omschrijven. Iedereen omschrijft even vaak en die volgorde blijft het hele spel gelijk.
- Spreek af hoe streng jullie de regels toepassen. Telt “blind” bijvoorbeeld nog als je team pas na de tijd “doek” roept?
- Bepaal welk team begint.
- Speel je met drie spelers, dan omschrijft één speler het hele spel voor de andere twee. Die speler heeft geen pion en kan niet winnen.
Hoe speel je 30 Seconds Everyday Life?
Je team wint als jullie pion als eerste de finish bereikt. Hoe ver je in een beurt vooruitkomt, hangt af van het aantal woorden dat je teamgenoten raden.
Je beurt begint met de dobbelsteen. Die toont twee keer een 0, twee keer een 1 en twee keer een 2. Dat getal trek je aan het einde van je beurt af van je score. Daarna pakt de speler die moet omschrijven een kaart aan de UIT-kant van de kaartenhouder, zonder ernaar te kijken. Pas als een speler van een ander team de zandloper omdraait en “START!” roept, mag je de kaart omdraaien. Je omschrijft de kant met dezelfde kleur als het vak waarop je pion staat. Het startveld is paars, dus elk team begint met de paarse kant.
De regels voor het omschrijven lijken sterk op die van de andere edities. Zingen, neuriën en gebaren mogen allemaal. Het woord zelf noemen mag niet, net als woorden en vervoegingen die ervan zijn afgeleid. Bij automatisch zeg je dus ook geen “automaat”. Rijmen, “het klinkt als”, verwijzen naar letters, wijzen en vertalen zijn verboden. De lidwoorden en het woordje “en” mag je wel gebruiken als ze in het woord op de kaart voorkomen. De spelers die raden, roepen ondertussen alles wat in ze opkomt en mogen daarbij wel letters noemen.
Na dertig seconden roept het andere team “STOP”. Je telt de goed geraden woorden en trekt het gegooide getal eraf. Zoveel vakjes zet je pion vooruit. Kom je op nul of lager uit, dan blijft je pion staan. Breek je een regel, dan stopt je beurt direct en gaat je pion een vak terug. Daarna stop je de kaart aan de IN-kant terug en is het volgende team aan de beurt. Vind je dat de dobbelsteen te veel geluk toevoegt, dan kun je die met de variant uit de spelregels weglaten. Je zet dan gewoon een vak vooruit per goed antwoord.
De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels. Of bekijk de video met speluitleg van de gewone editie hieronder.
Creativiteit wint het van kennis
30 Seconds Everyday Life speel je vanaf drie spelers en een bovengrens staat niet op de doos. Omdat er vier pionnen in zitten, speel je met hooguit vier teams. Net als bij 30 Seconds Classic werken teams van vier tot zes spelers het best. Met drie spelers kan het ook, al omschrijft één persoon dan het hele spel en speelt die eigenlijk niet mee.
Een potje met twee teams duurt ongeveer een halfuur. De doos geeft twaalf jaar als minimumleeftijd aan. Dat komt niet door moeilijke kennis, maar door woorden als compliment en traditie, die je pas goed kunt omschrijven als je er zelf genoeg over weet. De regels zijn in een minuut uitgelegd en de meeste mensen kennen het principe al.
Het grootste verschil met de gewone versie merk je zodra je aan de beurt bent. Bij namen kun je terugvallen op feitjes, zoals een beroep of een land. Bij gewone woorden heb je daar niets aan. Je moet een situatie schetsen, een gebaar maken of een zin bedenken waarin het woord vanzelf valt. Ken je de gewone versie goed, dan is dat even omschakelen. Na een paar beurten heb je de slag te pakken.
Daardoor ligt het niveau aan tafel dichter bij elkaar. Iedereen kent een blinddoek en een milkshake, dus het team met de quizkampioen heeft hier geen vanzelfsprekende voorsprong. Ben je goed met taal en kun je snel schakelen, dan scoor je de meeste punten. Dat maakt het spel eerlijker voor een gezelschap waarin de algemene kennis flink uiteenloopt.
Tactiek is er nauwelijks. Je kiest alleen in welke volgorde je de woorden omschrijft. Een abstract woord als traditie sla je vaak beter even over, zodat je eerst de makkelijke binnenhaalt.
Geluk speelt een flinke rol. De dobbelsteen haalt net als in 30 Seconds Classic nul tot twee punten van je score af. De kaart die je trekt kan tegenvallen, zeker als er drie abstracte begrippen op één kant staan.
Stilzitten doet in de tussentijd niemand. Je team roept door elkaar heen, terwijl het andere team de zandloper bewaakt en scherp oplet of je geen woord van de kaart laat vallen. Bij samengestelde woorden ontstaan de meeste discussies. Is “blind” genoeg als het antwoord blinddoek is? Spreek dat vooraf af, want de spelregels laten die strengheid bewust aan jullie over.
Met 2400 woorden kun je lang vooruit. Je kunt ook gewoon kaarten uit andere edities erbij doen. Aan de kleur zie je dan wel dat het een afwijkende kaart is, maar zolang je niet weet wat erop staat, maakt dat weinig uit.
Voor wie is dit spel?
30 Seconds Everyday Life is het meest geschikt voor groepen waarin de algemene kennis flink uiteenloopt, of voor spelers die meer weten van alledaagse dingen dan van bekende namen. Niets is zo vervelend als kaart na kaart namen trekken die je niet kent. Hier heb je daar geen last van, want de woorden zijn voor iedereen herkenbaar. Dat maakt deze editie ook een goede keuze voor gezinnen met tieners en voor gezelschappen met Vlaamse spelers.
Ben je juist een liefhebber van quizzen en weet je overal een beetje van, dan haal je meer plezier uit 30 Seconds Classic. Daar beloont het spel je voor die brede kennis. Spelen er jongere kinderen mee, dan is 30 Seconds Junior de betere keuze. Die werkt ook met woorden, maar dan op het niveau van kinderen.
Het spel komt het best tot zijn recht met twee of drie teams van vier tot zes spelers.
Vergelijkbare spellen
Taboe ligt het dichtst bij 30 Seconds Everyday Life. Ook daar omschrijf je gewone woorden tegen de klok, maar elke kaart heeft er een paar verboden woorden bij. Die extra beperking maakt het omschrijven lastiger, terwijl je hier alle woorden mag gebruiken die niet op de kaart staan.
Codenames draait ook om woorden, maar dan zonder zandloper. Twee teamleiders geven hints van één woord waarmee hun team meerdere kaarten tegelijk moet raden. Je denkt dus langer na en zoekt slimme verbanden tussen woorden, in plaats van zo snel mogelijk te praten.
Conclusie
30 Seconds Everyday Life laat de bekende regels van 30 Seconds intact en vervangt de namen door alledaagse woorden. Dat verandert het spel meer dan je zou denken. Je hebt weinig aan feitenkennis, want je moet creatief zijn om een woord als traditie of automatisch in een paar seconden uit te leggen. Daardoor ligt het niveau aan tafel dichter bij elkaar en heeft het team met de quizkampioen geen vanzelfsprekende voorsprong. Ken je de gewone versie, dan is het even omschakelen, maar dat went snel. Speel je met een groep waarin de algemene kennis uiteenloopt, of met Vlaamse spelers, dan is dit de editie die het leukste is.
Toegankelijkheid: ★★★★★
Iedereen kent de woorden en de regels zijn in een minuut uitgelegd.
Tactiek: ★☆☆☆☆
Je kiest alleen in welke volgorde je de woorden omschrijft.
Geluk: ★★★☆☆
De kaart die je trekt en de dobbelsteen bepalen een flink deel van je score.
Interactie: ★★★★☆
Je team raadt mee en de tegenstanders bewaken de tijd en elk woord.
BRDGMZ ontving van de uitgever een recensie-exemplaar van 30 Seconds Everyday Life. Dit heeft geen invloed op ons oordeel. Lees er meer over in ons reviewbeleid.
