Hieronder lees je hoe je Ticket to Ride speelt. Deze uitleg is gebaseerd op de officiële spelregels van Days of Wonder. In dit familiespel van Alan R. Moon leg je treinverbindingen aan tussen steden op een kaart van Noord-Amerika. Je speelt het met 2 tot 5 spelers vanaf 8 jaar en een potje duurt 30 tot 60 minuten.
Doel van het spel
Je wint Ticket to Ride door aan het einde de meeste punten te hebben. Elke route die je op het spelbord claimt, levert meteen punten op. Aan het einde van het potje tellen ook je bestemmingskaarten mee, op voorwaarde dat je de twee steden op zo’n kaart met je eigen treintjes hebt verbonden. Heb je bovendien de langste ononderbroken lijn treintjes, dan krijg je nog 10 bonuspunten. Pas wel op met te veel opdrachten, want een bestemmingskaart die je niet voltooit, kost je aan het einde punten.
Spelmateriaal
- 1 spelbord met de treinroutes van Noord-Amerika
- Plastic treintjes in 5 kleuren (45 per speler plus een paar reservetreintjes per kleur)
- 5 scorepionnen (1 per kleur)
- 110 treinkaarten (12 in elk van de 8 kleuren plus 14 locomotieven)
- 33 bestemmingskaarten
- 1 Langste Rit-bonuskaart
- 1 spelregelboekje
Voorbereiding
- Leg het spelbord in het midden van de tafel.
- Elke speler kiest een kleur en neemt de 45 treintjes en de scorepion in die kleur. Omdat er per kleur een paar reservetreintjes in de doos zitten, tel je best even na of je met precies 45 begint.
- Zet alle scorepionnen op het vak 0 van het scorespoor dat langs de rand van het spelbord loopt.
- Schud de treinkaarten en geef elke speler 4 kaarten.
- Leg de overige treinkaarten als trekstapel naast het spelbord en draai de bovenste 5 kaarten open. Zitten er bij die 5 open kaarten 3 of meer locomotieven, leg dan alle 5 kaarten open op de aflegstapel en draai 5 nieuwe kaarten open.
- Leg de Langste Rit-bonuskaart open naast het spelbord.
- Schud de bestemmingskaarten en geef elke speler er 4. Je bekijkt je kaarten zonder ze aan de anderen te tonen en beslist welke je houdt. Je moet er minstens 2 houden, maar je mag ze ook alle 4 houden. Schud de kaarten die niemand wilde, leg ze onderaan de stapel bestemmingskaarten en zet die stapel naast het spelbord.
Spelverloop
Jullie spreken samen af wie begint. Daarna gaat de beurt met de klok mee rond de tafel tot het einde van het spel. Tijdens je beurt voer je precies één van deze drie acties uit. Je trekt treinkaarten, je claimt een route of je trekt nieuwe bestemmingskaarten. Twee acties combineren mag niet en je beurt overslaan evenmin.
Treinkaarten trekken
Kies je voor treinkaarten, dan neem je er 2. Voor elke kaart beslis je opnieuw of je een van de 5 open kaarten pakt of blind de bovenste kaart van de trekstapel neemt. Neem je een open kaart, dan vul je het lege plekje meteen aan met de bovenste kaart van de trekstapel. Je tweede kaart kies je dus al uit de aangevulde rij.
De treinkaarten bestaan in acht kleuren, namelijk paars, rood, oranje, geel, groen, blauw, wit en zwart. Diezelfde kleuren zie je terug in de routes op het spelbord. Je mag zoveel kaarten in je hand houden als je wilt.
Liggen er op eender welk moment 3 locomotieven tussen de open kaarten, dan gaan alle 5 open kaarten naar de aflegstapel en draai je 5 nieuwe kaarten open. Raakt de trekstapel op, schud dan de aflegstapel grondig en maak er een nieuwe trekstapel van. Dat grondige schudden is nodig omdat spelers hun kaarten meestal per kleur afleggen. In het zeldzame geval dat er nergens meer kaarten liggen, ook niet op de aflegstapel, kun je geen treinkaarten trekken. Je claimt dan een route of trekt bestemmingskaarten.
Locomotieven
Locomotieven zijn veelkleurige jokers. Als je een route claimt, telt een locomotief als een kaart van de kleur die je op dat moment nodig hebt. Omdat ze zo bruikbaar zijn, gelden er strengere regels voor het trekken ervan. Wil je een open locomotief nemen, dan moet dat je eerste kaart van de beurt zijn en mag je daarna geen tweede kaart meer pakken. Als tweede kaart kun je dus nooit een open locomotief kiezen. Trek je blind een locomotief van de trekstapel, dan heb je geluk. Die telt als een gewone kaart en je mag nog een tweede kaart nemen.
Een route claimen
Een route is een reeks aaneengesloten vakjes tussen twee steden die op de kaart naast elkaar liggen. Om een route te claimen, speel je evenveel treinkaarten uit als de route vakjes telt. Die kaarten moeten de kleur van de route hebben. Voor de blauwe route van drie vakjes tussen Montréal en New York heb je dus drie blauwe kaarten nodig, of bijvoorbeeld twee blauwe kaarten en een locomotief. Grijze routes claim je met kaarten van een kleur naar keuze, zolang alle kaarten die je uitspeelt dezelfde kleur hebben.
Na het uitspelen zet je op elk vakje van de route een treintje van je eigen kleur en leg je de gebruikte kaarten op de aflegstapel. Daarna schuif je je scorepion vooruit op het scorespoor. Hoeveel punten een route oplevert, hangt af van de lengte.
| Lengte van de route | Punten |
|---|---|
| 1 vakje | 1 |
| 2 vakjes | 2 |
| 3 vakjes | 4 |
| 4 vakjes | 7 |
| 5 vakjes | 10 |
| 6 vakjes | 15 |
Per beurt claim je hooguit één route en die route claim je altijd in zijn geheel. Je mag elke vrije route op het spelbord kiezen. Ze hoeft niet aan te sluiten op routes die je eerder claimde.
Dubbele routes
Sommige steden zijn verbonden door twee even lange routes naast elkaar. Je mag nooit zelf beide routes van zo’n dubbele verbinding claimen. Speel je met 2 of 3 spelers, dan is maar een van de twee routes beschikbaar. Zodra iemand een van beide claimt, is de andere voor de rest van het potje voor iedereen gesloten.
Bestemmingskaarten trekken
Wil je nieuwe opdrachten, dan trek je 3 bestemmingskaarten van de stapel. Liggen er minder dan 3, dan neem je wat er nog ligt. Van de kaarten die je net trok, moet je er minstens één houden. Kaarten die je al eerder had, kun je daarbij niet meer wegdoen. De kaarten die je niet houdt, leg je in een volgorde naar keuze onderaan de stapel.
Op elke bestemmingskaart staan twee steden en een puntenwaarde. Je voltooit zo’n kaart door die twee steden te verbinden met een ononderbroken lijn van je eigen treintjes. Houd je bestemmingskaarten geheim tot het einde van het potje. Je mag er zoveel hebben als je wilt.
Einde van het spel en puntentelling
Het einde komt in zicht zodra een speler na afloop van zijn beurt nog 2 of minder treintjes in voorraad heeft. Vanaf dat moment krijgt iedereen nog precies één laatste beurt, ook de speler die het einde inluidde. Daarna tellen jullie de eindscore.
- Controleer de punten voor de geclaimde routes. Die staan al op het scorespoor, maar door ze na te rekenen haal je eventuele fouten eruit.
- Iedereen laat zijn bestemmingskaarten zien. De waarde van elke voltooide kaart tel je op bij je score. De waarde van elke kaart die je niet voltooide, trek je af.
- De speler met de langste ononderbroken lijn treintjes krijgt de Langste Rit-bonuskaart en 10 punten. Hebben meerdere spelers een even lange langste lijn, dan krijgen ze allemaal 10 punten.
Een voorbeeld maakt de telling van bestemmingskaarten duidelijk. Blauw verbindt zowel Montréal met Atlanta (9 punten) als New York met Atlanta (6 punten) en krijgt er dus 15 punten bij. Groen voltooit Sault Ste. Marie en Nashville (8 punten), maar slaagt er niet in om Atlanta met Washington te verbinden (4 punten). Daardoor houdt Groen er maar 4 punten aan over.
De Langste Rit meten
Bij het meten van de langste lijn tel je alleen aaneengesloten treintjes van één kleur. Je lijn mag lussen bevatten en meerdere keren door dezelfde stad lopen, zolang je elk treintje maar één keer meetelt.
De winnaar
De speler met de meeste punten wint het spel. Bij een gelijke stand wint van die spelers degene die de meeste bestemmingskaarten voltooide. Is het dan nog steeds gelijk, dan wint de speler die de Langste Rit-bonuskaart heeft. Heeft geen van hen die kaart, dan delen jullie de overwinning.
