Na een lange reis land je op een onbekend eiland. Het strand is verlaten, de jungle lokt, en ergens diep in het binnenland schuilt een mysterie. In My Island bouw je stap voor stap jouw eigen eiland op, episode na episode, hoofdstuk na hoofdstuk. Het is de opvolger van het succesvolle My City, maar Reiner Knizia koos bewust voor een frisse setting en een nieuwe aanpak.
My Island is een legacy-tegellegspel van uitgever 999 Games, voor 2 tot 4 spelers vanaf 10 jaar. In deze review lees je wat het spel te bieden heeft, hoe het zich verhoudt tot zijn voorganger en voor wie het de moeite waard is.
Van betonnen stad naar tropisch paradijs
Het thema van My Island is direct voelbaar zodra je de doos opent. Waar My City spelers een stedelijke omgeving liet bebouwen met rasters en rechte lijnen, speelt dit spel zich af op een organisch gevormde eilandkaart vol hexagonale ruimtes. Dat zijn geen willekeurige vormen, de overgang van zandstrand naar heideveld naar palmbomen naar regenwoud geeft het bord een gelaagdheid die voelt als een echte ontdekkingsreis.
De illustraties van Michael Menzel zijn sfeervol en kleurrijk. Het bord oogt aantrekkelijk en de verschillende terreintypen zijn in één oogopslag van elkaar te onderscheiden. De tegels sluiten qua stijl mooi aan op het bord en zijn stevig genoeg voor veelvuldig gebruik. Net als bij My City geldt ook hier dat duidelijkheid boven esthetische uitbundigheid gaat, en dat is een bewuste en goede keuze.
Wat het thema bijzonder maakt, is hoe het verweven is met de legacy-structuur. De geleidelijke ontsluiting van het eiland, van het strand naar de palmbomen tot aan de rand van het regenwoud, voelt thematisch logisch en versterkt het gevoel van voortgang. Je bouwt niet zomaar een bord vol; je ontdekt je eiland.
Spelmateriaal
- 4 dubbelzijdige speelborden
- 112 tegels (4 sets van 28 tegels elk)
- 28 kaarten
- 4 scorestenen
- 8 verzegelde enveloppen met spelmateriaal
- Stickers (verdeeld over de enveloppen)
(Tijdens het spel heb je ook een pen nodig om op je bord te schrijven en tekenen.)
Opzet van het spel
- Elke speler kiest een speelbord en legt het met de voorkant (met het diersymbool linksboven) voor zich neer. Geef je eiland een naam en schrijf die op het bord.
- Iedere speler plaatst zijn of haar steen op het getal 10 van de scorebalk.
- Elke speler neemt de 28 tegels met zijn of haar kleur op de achterkant en legt die zichtbaar naast het bord.
- Schud de 28 kaarten en leg ze als gesloten stapel in het midden van de tafel.
- Open de envelop die bij het huidige hoofdstuk hoort en lees de regelbladen. Leg de overzichtstabel zichtbaar neer voor alle spelers.
Hoe speel je My Island?
Het doel van My Island is om na 24 episodes de meeste voortgangspunten te hebben verzameld. Die punten verdien je door per episode zo hoog mogelijk te eindigen op de scorebalk.
Elke episode bestaat uit een aantal rondes. In elke ronde wordt de bovenste kaart van de stapel omgedraaid. Alle spelers pakken tegelijkertijd de tegel die overeenkomt met de afgebeelde kaart en leggen die op hun bord. De plaatsingsregels zijn eenvoudig: de eerste tegel moet minstens één strandruimte bedekken, en alle volgende tegels moeten minstens één zijde grenzen aan een aangrenzende tegel met hetzelfde symbool. Zo bouw je steeds een uitdijend patroon van huizen, akkers, wegen en muren.
Kun je of wil je een tegel niet plaatsen, dan kun je passen. Dat kost je één punt op de scorebalk. Sta je al op 0, dan kun je niet meer passen en moet je je deelname aan de episode beëindigen, zonder extra puntenverlies.
Aan het einde van een episode tel je de punten bij elkaar op, een punt per huis dat je op een strandruimte hebt gelegd, min één punt voor elke zichtbaar gebleven strandruimte. De speler met de meeste punten kleurt twee voortgangscirkels in, de tweede speler één. Die cirkels bepalen uiteindelijk de eindwinnaar na alle 24 episodes.
Elke nieuwe envelop voegt regels toe: nieuwe terreintypes worden vrijgespeeld, nieuwe scoremogelijkheden komen beschikbaar, en stickers veranderen het bord permanent. Zo groeit het spel mee met de spelers.
De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels.
Puzzelen zonder rust
Het kernmechanisme van My Island is simpel. Kaart omdraaien, tegel pakken en op het bord leggen. Maar de uitdaging zit hem in de planning. De volgorde van de kaarten is willekeurig en verandert elk spel, waardoor je nooit precies weet welke tegel je daarna moet leggen. Je legt tegels die grenzen aan dezelfde symbolen, wat betekent dat een vroege keuze de rest van je bord voor langere tijd bepaalt. Leg je een rij huizen te vroeg naar het binnenland, dan kun je later moeilijk nog het strand volledig bedekken.
Dat tactische element werkt goed. Het is niet zo diep dat het spel ontoegankelijk wordt, maar het is meer dan een bloot kansspel. Je hebt echt nagedacht over je bord, ook al dwingen de kaarten je regelmatig tot improviseren. Het gevoel van “had ik die tegel maar anders gelegd” is herkenbaar en zorgt ervoor dat je nog een episode wil spelen om deze keer het beter te doen.
De betrokkenheid buiten je eigen beurt is beperkt: iedereen legt tegels tegelijk en de borden van andere spelers hebben geen directe invloed op die van jou. Dat maakt het spel wat solitair van aard, maar het betekent ook dat er nooit een lang moment is waarop je zit te wachten. Elk spel gaat snel van ronde naar ronde.
De herspeelbaarheid van het legacy-deel is van nature beperkt: na 24 episodes is het verhaal uitgespeeld en zijn de borden permanent bewerkt. Maar de Eeuwige Variant op de achterkant van het bord biedt een versie die telkens opnieuw gespeeld kan worden. Die variant is een stuk rijker dan die van My City, met boerderijen, dorpen, vestingen en wegen naar standbeelden als scoringsdoelen. Voor wie het legacy-deel wil uitspelen, is dit een welkome toevoeging.
Voor wie is My Island?
My Island is het meest geschikt voor spelers die houden van lichte tot middenzware puzzelspellen en die plezier halen uit een langere verhaallijn die over meerdere avonden loopt. Het spel is toegankelijk genoeg voor niet-ingewijden, maar uitdagend genoeg voor wie meer wil dan een puur geluksspel.
Voor gezinnen of huishoudens waarbij steeds dezelfde spelers samenkomen, is dit een ideaal spel: de ervaring is het grootst wanneer je alle 24 episodes met dezelfde groep doorloopt. Met wisselende spelers kun je technisch gezien verder, maar de betrokkenheid bij het verhaal en de eigen borden neemt dan af.
Met twee spelers werkt het spel prima, maar de puntenverdeling en de dynamiek komen het best tot hun recht met drie of vier spelers. Heb je geen vaste spelersgroep van vier, dan is twee ook zeker geen gemiste kans.
Spelers die primair op zoek zijn naar intensieve spelerinteractie of strategisch diepgaande eurogames, vinden bij My Island waarschijnlijk niet wat ze zoeken. De focus ligt op het eigen bord, niet op het beïnvloeden van anderen.
My Island of My City?
De vergelijking met My City dringt zich onvermijdelijk op. Beide spellen zijn van Reiner Knizia, beide zijn legacy-tegellegspellen met dezelfde basisstructuur (kaart omdraaien, tegel leggen, punten tellen) en beide bevatten een alternatieve variant voor na het uitspelen.
Toch voelt My Island als een verfijnde doorontwikkeling. Het thema is sterker verweven met de gameplay, de Eeuwige Variant is inhoudelijk interessanter, en de geleidelijke ontsluiting van terreintypen geeft het spel een bredere boog. Het bord is ook aangenamer om naar te kijken, al is dat een subjectief oordeel.
My City heeft als voordeel dat het thema, een groeiende stad in het wilde westen, iets concreter aanvoelt voor spelers die minder affiniteit hebben met abstractere island explorer-sfeer. Maar voor wie twijfelt: My Island bouwt voort op wat My City goed deed en maakt het mooier, gevarieerder en iets uitdagender.
Ook Carcassonne van dezelfde uitgever is een logische referentie: het gedeelde DNA van terrainsymbolen en aangrenzende plaatsing is duidelijk aanwezig, maar My Island voegt daar de legacy-laag en de persoonlijke borden aan toe. En wie van Patchwork houdt, herkent de puzzeldynamiek van tegels die onverwacht niet passen waar je ze had gepland.
Conclusie
My Island is een geslaagde opvolger van My City die op vrijwel alle punten beter uitgewerkt is. Het thema zit sterker verweven in de mechanismen, de Eeuwige Variant biedt na afloop meer inhoud, en de boogvorm van het legacy-verhaal voelt doordacht. De basisregels zijn snel opgepikt en toch is er elke episode opnieuw iets te puzzelen. Voor wie op zoek is naar een toegankelijk legacy-spel dat zich bij elke spelavond een beetje verder ontvouwt, is My Island een warme aanrader. Zorg wel voor een vaste groep, dan plukt je er de meeste vruchten van.
