In een alternatief Europa uit de jaren twintig stampen reusachtige mechs over de akkers. Een paar jaar later trekt een expeditie met zo’n machine door Siberië, op zoek naar een ingeslagen meteoriet. In Duel of Meloch rukt de duistere godheid Meloch helden uit beide werelden los uit tijd en ruimte en zet ze tegenover elkaar op een stuk land waar je elkaar nauwelijks kunt ontwijken.
Duel of Meloch is een spel voor twee spelers van Jamey Stegmaier, met illustraties van Jakub Rozalski en uitgegeven door Stonemaier Games. Het is een vreemde eend in de bijt, want je speelt Scythe tegen Expeditions. Elke speler volgt de regels van het eigen spel, alleen gebeurt dat op één gedeeld bord. In deze review lees je hoe die combinatie uitpakt en hoeveel voorkennis je nodig hebt.
Een godheid die de stand bijhoudt
Meloch is geen nieuwkomer. In Expeditions lag zijn corruptie al als een smet over Siberië en ook hier liggen zijn corruptiefiches verspreid over het bord. Voor de Expeditions-speler zijn die fiches doelwitten die je verslaat om beloningen vrij te spelen, terwijl de Scythe-speler er gewoon langs loopt. Dat zegt veel over de rol van het thema. Het verhaal van een godheid die helden tegen elkaar opzet is vooral een kapstok om twee spellen samen te brengen. Aan tafel ben je dan ook meer bezig met je eigen acties dan met Meloch.
Op één plek bemoeit Meloch zich wel met het spel. Telkens als je tegenstander een ster plaatst, trek jij een Meloch-kaart en leg je die half over de vorige heen. Zo stapelen de voordelen zich op naarmate je verder achter raakt. Dat past bij een godheid die er vooral belang bij heeft dat het gevecht zo lang mogelijk spannend blijft.
Het thema merk je ook aan het verschil tussen de twee kampen. De Scythe-speler bouwt met arbeiders, gebouwen en mechs aan een stevige aanwezigheid op het bord, maar komt traag vooruit. Daartegenover staat één enkele mech die rivieren oversteekt en van locatie naar locatie schiet, al is die in een gevecht kwetsbaar. Dat contrast tussen een logge legermacht en een wendbare expeditie zit in de regels zelf en geeft beide kanten een eigen karakter.
In de doos zitten twee nieuwe helden. Voor Scythe is dat de factie Constantinopel, aangevoerd door admiraal Evren en zijn Anatolische herder Acar. Voor Expeditions is dat Nikte, een spoorzoekster uit een stam die Meloch al eeuwen bestrijdt, met haar manenwolf Nohoch. Het schilderachtige werk van Jakub Rozalski herken je meteen, al zie je er tijdens het spelen weinig van omdat het bord vol fiches, miniaturen en arbeiders ligt.
Het materiaal heeft de kwaliteit die je van Stonemaier gewend bent. Het speelbord is een dubbelzijdige rubberen mat met aan de ene kant een woestijn en aan de andere kant een jungle. Op elke locatie staan symbolen voor beide spellen, waarbij jij alleen let op de symbolen aan jouw kant. Dat werkt na een paar beurten vanzelf. Alles in de doos past ook in het originele Scythe en Expeditions, tot en met een alliantiefiche en een thuisbasistegel die je in dit spel niet eens gebruikt.
Wat er in de doos zit
Voor de Scythe-speler
- 1 spelregeloverzicht
- 1 factiebord (Constantinopel) en 1 spelersbord
- 5 miniaturen (1 personage en 4 mechs)
- 31 houten onderdelen (6 sterren, 1 actiefiche, 1 populariteitsfiche, 1 krachtfiche, 4 gebouwen, 4 rekruten, 8 arbeiders en 6 technologieblokjes)
- 1 Power Dial
- 20 grondstoffiches (5 elk van voedsel, hout, metaal en olie)
- 3 Factory-kaarten
- 6 ontmoetingskaarten
- 60 gevechtskaarten
- 1 alliantiefiche en 1 thuisbasistegel (niet gebruikt in dit spel)
Voor de Expeditions-speler
- 1 spelregeloverzicht
- 1 mechbord en 1 mechminiatuur met voetstuk (Voyager)
- 3 startkaarten (mech, personage en metgezel)
- 8 houten onderdelen (4 sterren, 1 heldenarbeider, 1 krachtfiche, 1 listfiche en 1 actiefiche)
- 1 Power Dial
- 15 arbeiders (3 van elke kleur)
- 12 corruptiefiches
- 30 ontdekkingskaarten (10 voorwerpen, 10 meteorieten en 10 opdrachten)
Gedeeld materiaal
- 1 dubbelzijdige rubberen speelmat
- 1 dubbelzijdige Triumph Track
- 10 Meloch-kaarten
- 9 kaartfiches
- 20 kartonnen munten
- 1 Tournament of Meloch-vel
- 1 appendix
- 1 spelregelboek
Voor de solovariant
- 20 Automa-kaarten en 6 fasekaarten
- 1 voortgangstegel en 1 overlaytegel
- 4 dubbelzijdige hulpkaarten
- 1 spelregelboek voor de Automa
Het slagveld klaarzetten
- Leg de speelmat met een van beide kanten boven op tafel, met het spoor voor populariteit en kracht naar de Scythe-speler gericht.
- Leg de grondstoffen, munten en arbeiders als algemene voorraad naast het bord.
- Schud de 9 kaartfiches en leg er gedekt 1 op elk van de 6 aangegeven locaties. De overige kaartfiches leg je gedekt opzij.
- Schud de 12 corruptiefiches en stapel er 2 open op elk van de 6 locaties met een gestippeld vak.
- Leg de Triumph Track met een van beide kanten boven naast het bord, met de juiste rand naar de Scythe-speler.
- Schud de gevechtskaarten tot een gedekte trekstapel. Gebruik niet de oorspronkelijke gevechtskaarten uit Scythe.
- Schud de Factory-kaarten en leg er 2 gedekt naast het bord. De rest gaat terug in de doos.
- Schud de ontmoetingskaarten tot een gedekte stapel.
- Schud de ontdekkingskaarten, leg 1 kaart open op elk meer en leg de rest als gedekte stapel naast het bord.
- Schud de Meloch-kaarten, draai er 1 om en leg die in een willekeurige richting tussen de spelers. Niemand krijgt hier al iets voor.
- De Scythe-speler kiest een factiebord en een spelersbord, neemt de bijbehorende onderdelen en zet 1 arbeider op elk van de twee locaties naast de thuisbasis. Het spelregeloverzicht beschrijft de rest van deze opzet.
- De Expeditions-speler kiest een mech met bijbehorend bord en kaart, een personage met metgezel en een Power Dial. Je krijgt de startgrondstoffen van je mechkaart. Ook hiervoor staat de volledige opzet in het spelregeloverzicht.
- De Expeditions-speler begint.
Hoe speel je Duel of Meloch?
De eerste speler die vier sterren op de Triumph Track zet, wint meteen. Die Triumph Track is een balk met acht doelen, zoals een aantal gebouwen neerzetten, een hoeveelheid geld bezitten of een gevecht winnen. Elk vak heeft aan de Scythe-kant een andere opdracht dan aan de Expeditions-kant en er past maar één ster op. Pak jij een doel, dan is dat vak voor je tegenstander niet meer beschikbaar. Dat geldt ook omgekeerd, waardoor je soms een doel claimt om je tegenstander voor te zijn.
In je beurt speel je gewoon je eigen spel. Als Scythe-speler schuif je je actiefiche naar een van de vakken op je spelersbord en voer je de bovenste actie, de onderste actie of allebei uit. Je verplaatst eenheden, produceert grondstoffen, bouwt, zet mechs in of werft rekruten. Haal je de eis van een doel, dan zet je meteen een ster. Als Expeditions-speler bepaal je met je actiefiche welke twee van de drie acties je uitvoert. Je reist met je mech, speelt kaarten uit je hand of verzamelt de beloning van je locatie. Kies je voor Refresh, dan haal je je kaarten en arbeiders terug. Voor jou is het zetten van een ster lastiger. Je moet de eis halen en daarna ook nog een Boast-beloning pakken voor je de ster mag plaatsen. Alleen bij een gewonnen gevecht zet je de ster meteen.
Plaatst een speler zijn eerste, tweede of derde ster, dan trekt de tegenstander een Meloch-kaart. Die draai je zo dat de gewenste beloning naar jou wijst en je legt hem half over de vorige kaart. Je krijgt alle voordelen die naar jou wijzen, ook die van eerdere kaarten die nog zichtbaar zijn. Zo komt de speler die achterloopt telkens een stukje terug.
Botsingen ontstaan vanzelf op een bord met maar tien locaties. Eenheden van beide spelers mogen op dezelfde locatie staan zonder dat er gevochten wordt. De Expeditions-speler heeft dan wel de controle, waardoor de Scythe-speler daar niet kan produceren of bouwen. Een gevecht begint pas als de Scythe-speler een beweging eindigt op de locatie van de vijandelijke mech en dat wil, of als de Expeditions-speler zijn Vanquish-actie op een Scythe-eenheid richt in plaats van op corruptie. Beide spelers kiezen dan in het geheim op hun Power Dial hoeveel kracht ze inzetten, met een maximum van zeven. De Scythe-speler mag voor elk personage en elke mech in het gevecht een gevechtskaart toevoegen, terwijl de Expeditions-speler er hooguit één gebruikt. De hoogste totaalwaarde wint en bij gelijkspel wint de aanvaller. De winnaar zet een ster en de verliezer trekt zich terug naar de thuisbasis.
Die gevechtskaarten zijn nieuw. Elke kaart heeft linksboven een waarde met een speciaal effect voor in het gevecht en rechtsboven een symbool. Je kunt een kaart ook in je eigen beurt afleggen voor dat symbool, bijvoorbeeld om je actiefiche te verplaatsen of een extra arbeider te krijgen. De Expeditions-speler krijgt deze kaarten via beloningen op het bord, zodat ook die kant er iets mee kan.
Het bord kent nog een paar aanpassingen. De gedekte kaartfiches markeren onontdekte locaties waar de Expeditions-speler moet stoppen, waarna hij een geheime bonus krijgt. Voor de Scythe-speler leveren dezelfde fiches een ontmoetingskaart op. De mech van de Expeditions-speler steekt rivieren over, maar mag niet door tunnels of over meren. De Scythe-speler mag verdere gebieden juist via tunnels bereiken.
Is er een groot verschil in ervaring tussen jullie, dan mag de minst ervaren speler al met twee of drie sterren winnen. Met materiaal uit de originele spellen speel je ook Scythe tegen Scythe of Expeditions tegen Expeditions. Het Tournament of Meloch-vel helpt je een toernooi met meerdere facties te organiseren. Speel je alleen, dan neemt de Automa een van beide kanten over op een van vijf moeilijkheidsniveaus.
De volledige speluitleg is terug te lezen in de spelregels. Of bekijk de video met speluitleg hieronder.
De speleigenschappen van Duel of Meloch
Duel of Meloch is gemaakt voor twee spelers, met een Automa voor als je alleen speelt. Volgens de doos duurt een potje drie kwartier en dat klopt zodra je beide systemen kent. Dat laatste is een flinke voorwaarde. De doos noemt een minimumleeftijd van veertien jaar, maar die leeftijd zegt minder dan je voorkennis.
De doos bevat namelijk geen volledige spelregels van Scythe of Expeditions. Je krijgt een samenvatting voor elke kant, een appendix en een regelboek dat vooral de verschillen beschrijft. Als je een van beide spellen niet goed kent, moet je eerst de volledige spelregels downloaden van de site van Stonemaier. Zelfs met die voorkennis blijf je bladeren. Voortdurend duiken situaties op waarin twee regels elkaar raken en je moet uitzoeken welke voorgaat, of waarin een kleine afwijking ten opzichte van het origineel net het verschil maakt. Alle kaarten en regels zijn in het Engels, wat het opzoeken niet sneller maakt.
Ken je de regels eenmaal, dan zit de tactiek vooral in die race om acht doelen. Je houdt steeds in de gaten wat je tegenstander bijna haalt. Bouwt de Scythe-speler aan zijn derde gebouw, dan kan het slim zijn om dat vak eerder te claimen met een doel dat je zelf al bijna had. Het kleine bord maakt elke beweging zichtbaar, zodat je die plannen goed kunt inschatten. Het tempo verschilt wel per kant. Een beurt van de Scythe-speler is kort en draait om efficiëntie, terwijl de Expeditions-speler twee acties combineert en kettingen van kaarteffecten afwerkt. Dat duurt merkbaar langer, waardoor de Scythe-speler wat vaker zit te wachten.
Geluk speelt een rol in welke ontdekkingskaarten en ontmoetingskaarten opduiken, in de bonussen onder de kaartfiches en in welke Meloch-kaart je trekt. De Meloch-kaarten werken als een rem op een uitloper, omdat de achterblijver na elke ster van de ander iets terugkrijgt. Dat houdt de stand vaak spannend tot de laatste ster.
Door dat kleine bord zit je elkaar ook veel meer in de weg dan in de originele spellen. Toch is het geen spel waarin je voortdurend vecht. De Scythe-speler is in een gevecht in het voordeel door de extra gevechtskaarten, dus de Expeditions-speler houdt liever wat afstand. Andersom is de Scythe-speler te traag om die wendbare mech op te jagen. Vaak speel je daardoor naast elkaar en bestaat de interactie vooral uit elkaar doelen afpakken, locaties blokkeren of open kaarten van het bord vegen voordat de ander ze kan pakken.
Voor herspeelbaarheid hoef je niet bang te zijn. Er zijn twee kanten aan het bord, twee kanten aan de Triumph Track en twee nieuwe helden. Heb je Scythe of Expeditions in de kast, dan kun je elke factie en elk personage uit die spellen inzetten, wat het aantal combinaties flink vergroot.
Voor wie is dit spel
Dit spel is bedoeld voor spelers die Scythe en Expeditions al kennen. Speel je zelf de ene kant goed en heeft je tegenstander ervaring met de andere, dan zit je hier precies goed. Je krijgt dan een snel duel waarin je beide spellen opnieuw ontdekt. Voor Scythe is dit de beste manier om het met z’n tweeën te spelen. Op het kleine bord kun je elkaar niet ontlopen en het einde hangt niet meer af van een puntentelling achteraf. Dat laatste is voor Expeditions een minder gunstige ruil, want daar verdwijnt juist de puntentelling die dat spel zo veelzijdig maakt.
Heb je alleen Scythe of alleen Expeditions, dan kan deze doos dienen als compacte tweespelersversie van dat spel. Die afweging valt voor Scythe gunstiger uit dan voor Expeditions, dat met twee spelers al goed werkt. De nieuwe facties zijn ook in de originele spellen bruikbaar, maar dat alleen is niet een zwaarwegende reden om de doos te kopen.
Ben je nieuw in de wereld van Stonemaier, begin dan niet hier. Het spel gaat ervan uit dat je weet wat een Boast of een Factory-kaart is. Zonder die kennis moet je voor je eerste beurt eerst een heel regelboek doorwerken. Het ideale aantal is twee spelers die elk een kant beheersen. Met de solovariant oefen je wel prima de kant die je nog niet kent.
Vergelijkbare spellen
De meest voor de hand liggende vergelijking is met de twee ouders. Scythe biedt meer ruimte om je motor op te bouwen en eindigt met een puntentelling, terwijl Expeditions je lange kettingen van kaarteffecten laat maken op een grotere kaart. Duel of Meloch comprimeert beide tot een race, wat sneller en scherper speelt maar ook minder ruimte laat voor lange plannen.
Stonemaier deed eerder iets vergelijkbaars met Wingspan Azië, dat zelfstandig met twee spelers werkt en tegelijk een uitbreiding is voor het basisspel. Ook daar kun je met de kaarten in de grote doos verder, al is de instap bij Wingspan Azië veel eenvoudiger omdat je geen tweede spel hoeft te kennen.
Voor het idee van een duel met directe overwinningen kun je 7 Wonders Duel ernaast leggen. Dat is eveneens een tweespelersversie van een groter spel waarin je de tegenstander op meerdere manieren kunt verslaan, maar dan met een regelset die je in een kwartier uitlegt.
Conclusie
Duel of Meloch doet iets wat op papier onmogelijk lijkt. Twee complete spellen draaien naast elkaar op één klein bord en dat werkt verrassend soepel zodra je de regels beheerst. De race om vier sterren maakt elke beurt belangrijk en de Meloch-kaarten houden de stand spannend. Voor Scythe is het de beste tweespelersversie tot nu toe. Daar staat een hoge drempel tegenover. Je moet beide spellen goed kennen en ook dan blader je regelmatig door drie regelboeken. Heb je een vaste tegenstander die de andere kant beheerst, dan is dit een prima duel. Ken je Scythe of Expeditions niet, dan is dit spel (nog) niet voor jou.
Toegankelijkheid: ★☆☆☆☆
Zonder grondige kennis van Scythe en Expeditions kom je niet verder dan de opzet.
Tactiek: ★★★★☆
Je plant je eigen motor en houdt tegelijk in de gaten welk doel je tegenstander bijna haalt.
Geluk: ★★☆☆☆
Kaarttrekken en verborgen bonussen spelen mee, maar de keuzes wegen zwaarder.
Interactie: ★★★☆☆
Je pakt elkaar doelen af en blokkeert locaties, al ontloop je elkaar in gevechten vaak.
BRDGMZ ontving van de uitgever een recensie-exemplaar van Duel of Meloch. Dit heeft geen invloed op ons oordeel. Lees er meer over in ons reviewbeleid.
